Z Doliny Kościeliskiej na Ciemniak (Czerwone Wierchy) przez Adamicę Kolor szlaku Czas przejścia 3h 45min Poziom trudności Stromizny / Ekspozycja Ubezpieczenia brak Atrakcyjność widokowa Najwyższy punkt Ciemniak 2096 m n.p.m. Różnica wzniesień ok. 1150 m Najbardziej monotonna spośród dostępnych dróg dojścia na skądinąd wspaniałą i rozległą grań Czerwonych Wierchów. W dolnym odcinku szlak jest stromy i męczący. Wspaniałe widoki otwierają się dopiero po przejściu znacznej części trasy.

Zobacz komentarze do tej trasy		Poleć tę trasę znajomemu

Dolina Kościeliska  »»  Ciemniak (Czerwone Wierchy)	3 h 45 min

Czerwono znakowana ścieżka na Ciemniak rozpoczyna się w Dolinie Kościeliskiej przy pierwszym mostku nad Kościeliskim Potokiem, tuż za rozległą polaną Wyżniej Miętusiej Kiry. Miejsce to dzieli około 10 minut drogi od wejścia do doliny w Kirach. W lewo od głównej drogi odchodzą tu szlaki: czarny na Przysłop Miętusi (Ścieżka nad Reglami) i czerwony na Ciemniak. Szlak czerwony wiedzie na krótkim odcinku razem z czarnym, po czym odbija w prawo w las.

Niewygodna i dość stroma ścieżka wznosi się zalesionym grzbietem Adamicy. Po godzinie męczącego podejścia przechodzimy przez Polanę Upłaz, z której dobrze widać Kominiarski Wierch (1829 m n.p.m.). Po pokonaniu kolejnego, dużo krótszego, leśnego odcinka, wychodzimy w odsłonięty i dużo ciekawszy widokowo teren. Doskonale widać stąd zachodnie zbocze Giewontu (1894 m n.p.m.). Ktoś, kto wcześniej widział Giewont wyłącznie z perspektywy Zakopanego, może mieć problemy z jego rozpoznaniem. Wątpliwości nie pozostawia jednak żelazny krzyż na jego szczycie.

Kominiarski Wierch		Na szlaku		Skała Piec		Zbliżenie na Giewont

Po wyjściu na niezalesiony grzbiet przechodzimy obok charakterystycznej formacji skalnej, zwanej Piecem (1460 m n.p.m.). Dalsza droga prowadzi stąd aż na sam szczyt zdecydowanie pod górę, wśród kosodrzewiny, przechodzącej wyżej w piętro hal. W dole, po lewej stronie widać kotły Małej i Wielkiej Świstówki, leżące u podnóża wapiennych urwisk północnej części masywu Czerwonych Wierchów.

Urwiska Małołączniaka, po lewej Giewont		Giewont raz jeszcze		Na szlaku

Mając za sobą prawie trzy godziny drogi, dochodzimy do Chudej Przełączki (1851 m n.p.m.), na której nasz szlak zbiega się z zielono znakowaną ścieżką z Doliny Tomanowej. Z tego miejsca zostaje nam jeszcze około 45 minut podejścia wspaniałym widokowo Twardym Grzbietem, którym wiedzie szeroka, rozdeptana ścieżka. Z okolic podszczytowych Ciemniaka okazale prezentują się wapienne urwiska Krzesanicy - najwyższego wzniesienia Czerwonych Wierchów.

Kominiarski Wierch z okolic Chudej Przełączki		Małołączniak z okolic podszczytowych szlaku		Urwiska Krzesanicy

Rozległa panorama ze szczytu Ciemniaka obejmuje pobliskie szczyty: Krzesanicę i Małołączniak oraz na drugim planie sporą część Tatr Wysokich od Świnicy po Krywań. Po stronie Tatr Zachodnich widać m.in. Bystrą, Starorobociański Wierch oraz bardziej oddalone Rohacze i Wołowiec.

Twardy Grzbiet pod szczytem Ciemniaka		Widok ze szczytu w stronę Krzesanicy		Wapienne urwisko Krzesanicy

Po osiągnięciu szczytu Ciemniaka najczęściej kontynuuje się przejście całej grani Czerwonych Wierchów, po kolei przechodząc przez: Krzesanicę (2122 m n.p.m.), Małołączniak (2096 m n.p.m.) i Kopę Kondracką (2005 m n.p.m.). Łagodną ścieżką, o niewielkiej różnicy wzniesień w przeciągu nieco ponad godziny można przejść grzbiet całego masywu. Należy pamiętać, że porośnięte trawą, łagodne w górnych partiach szczyty, podcięte są po bokach kilkusetmetrowymi urwiskami. Nie można więc zbaczać ze znakowanej ścieżki. Pobłądzenia w czasie mgły i niefrasobliwość turystów są najczęstszym powodem wypadków w tym rejonie. Szczególną ostrożność powinno się zachować w przypadku zalegania pokrywy śnieżnej.

Między Ciemniakiem a Krzesanicą		Ciemniak z Krzesanicy na tle Tatr Zachodnich		Tatry Wysokie widziane z Krzesanicy

Małołączniak widziany z Krzesanicy		Na szlaku między Krzesanicą a Małołączniakiem		Widok z Małołączniaka na Krzesanicę i Ciemniak

Panorama 180o z Małołączniaka - po lewej Giewont, pośrodku Kopa Kondracka i grań biegnąca do Kasprowego Wierchu, po prawej Kopy Liptowskie, w tle Tatry Wysokie

Kopa Kondracka, w tle Tatry Wysokie		Widok z Małołączniaka na Giewont		Zejście z Małołączniaka na Kopę Kondracką

Zejście z grani Czerwonych Wierchów możliwe jest na kilka sposobów: z Małołączniaka Kobylarzowym Żlebem w stronę Przysłopu Miętusiego i Doliny Małej Łąki, z Kopy Kondrackiej w stronę Doliny Małej Łąki lub też z Kopy Kondrackiej do Doliny Kondratowej i dalej do Kuźnic.

Poleć tę trasę znajomemu