|
| Dolina Kościeliska (Mała Polana Ornaczańska) »» Iwaniacka Przełęcz |
1 h |
 |
Szlak rozpoczyna się przy schronisku na Hali Ornak, wymaga więc przejścia wcześniej całej Doliny Koscieliskiej (ok. 1,5 h).
Od schroniska kierujemy się za żółtymi znakami, które prowadzą w dół Małej Polany Ornaczańskiej. Na wprost ścieżki doskonale widać masyw Bystrej (2248 m n.p.m.) - najwyższego szczytu Tatr Zachodnich. Po przekroczeniu Pyszniańskiego Potoku przechodzimy przez północny skraj Wielkiej Polany Ornaczańskiej, skręcając następnie w prawo, w las. Ścieżka prowadzi początkowo łagodnie pod górę, po czym nabiera nieco większej stromizny, prowadząc zdecydowanie pod górę aż na samą Iwaniacką Przełęcz. Podejście jest męczące, ale raczej wygodne (kamienne stopnie). Zimą na trasie występuje zagrożenie lawinowe. Patrząc za siebie, z rzadka, między drzewami, można dostrzec siodło Tomanowej Przełęczy.
Iwaniacka Przełęcz (1459 m n.p.m.) jest siodłem leżącym między Kominiarskim Wierchem (1829 m n.p.m.) a grzbietem Ornaku. Znajduje się tu niewielka polana, pośrodku której usytuowany jest węzeł szlaków. Można zejść stąd do Doliny Chochołowskiej (znaki żółte) lub kontynuować podejście na Ornak (znaki zielone). Widok z przełęczy jest ograniczony. Po południowej stronie wznosi się zbocze Kominiarskiego Wierchu, a po stronie Doliny Kościeliskiej, w oddali, widać głębokie wcięcie Tomanowej Przełęczy między Ciemniakiem a Tomanowym Wierchem Polskim.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Leśny szlak na Iwaniacką Przełęcz |
 |
Kominiarski Wierch nad przełęczą |
 |
Tomanowy Wierch P. z przełęczy |
 |
Dalsza droga na Ornak |
| Iwaniacka Przełęcz »» Ornak »» Siwa Przełecz |
1 h 45 min |
 |
Opuszczając polanę na Iwaniackiej Przełęczy wchodzimy w las, który wkrótce przechodzi w piętro kosodrzewiny. Ścieżka jest męcząca - mamy do podejścia prawie 400-metrów pod górę. Szlak jest bardzo dobrze utrzymany - tworzy go wygodny, kamienny chodnik.
 |
 |
 |
 |
 |
| Kominiarski Wierch po wyjściu na grzbiet Ornaku |
 |
Grzbiet Ornaku, w tle Bystra |
 |
Północne stromizny Starorobociańskiego Wierchu |
Podejście stromym zboczem trwa około godzinę. Po osiągnięciu rozległego, trawiastego grzbietu Ornaku roztaczają się piękne widoki. Zza kolejnych wzniesień grzbietu wyłania się Bystra. Po prawej stronie doskonale widać nieco urwisty od tej strony Starorobociański Wierch - cel naszej wycieczki. Po lewej stronie podziwiać można łańcuch biegnący od Ciemniaka przez Tomanowy i Smreczyński Wierch po Kamienistą. W oddali prześwitują odległe pasma Tatr Wysokich.
 |
 |
 |
 |
 |
| Widok na Bystrą |
 |
Ciemniak, Tomanowy i Smreczyński Wierch |
 |
Kolejne zbliżenie na Bystrą |
Szlak wiedzie szeroką scieżką, o niewielkiej różnicy wzniesień, przez trzy kulminacje Ornaku. Kolejno przechodzimy przez Suchy Wierch Ornaczański (1832 m n.p.m.), Wyżnią Ornaczańską Przełęcz (1825 m n.p.m.), Ornak (1854 m n.p.m.), Ornaczańską Przełęcz (1795 m n.p.m.) i Zadni Ornak (1867 m n.p.m.), z którego przez Kotłową Czubę schodzimy do Siwej Przełęczy (1812 m n.p.m.). Przejście grzbietem trwa niecałą godzinę. Najbardziej wyróżniającym się wierzchołkiem jest skalisty szczyt Zadniego Ornaku, pokryty rozległym rumowiskiem skalnym.
 |
 |
 |
 |
 |
| Kamienista (po prawej) i Smreczyński Wierch |
 |
Skalisty wierzchołek Zadniego Ornaku |
 |
Ornak widziany z okolic Siwej Przełęczy |
| Siwa Przełęcz »» Starorobociański Wierch |
1 h |
 |
Ostatni fragment szlaku jest trudniejszy. Z przełęczy mamy do pokonania ponad 350 m przewyższenia. Ścieżka jest miejscami dość stroma i pokrywa ją przeważnie luźne, żwirkowe podłoże. Z Siwej Przełęczy podchodzimy na leżącą ponad 120 metrów wyżej Gaborową Przełęcz (1938 m n.p.m.). Pięknie prezentuje się stąd leżące poniżej, po słowackiej stronie, górne piętro Gaborowej Doliny. Tworzy ono rozległą, trawiastą równinę, nad którą góruje potężny masyw Bystrej.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Siwa Przełęcz w dole |
 |
Górne piętro Doliny Gaborowej |
 |
Ścieżka nad urwiskiem (*) |
 |
Ten sam odcinek widziany z góry |
Powyżej Gaborowej Przełęczy dłuższy odcinek szlaku poprowadzony jest w pobliżu krawędzi urwiska, które opada na północ, w stronę Doliny Starorobociańskiej (*). Co prawda ścieżka jest szeroka, jednak sypkość podłoża powinna nakazywać wzmożoną uwagę. W górnym fragmencie szlak jest bardziej stromy, ale wiedzie w bezpieczniejszej odległości od przepaści. Po około godzinnym podejściu wychodzimy na szczyt, z którego roztacza się znakomita panorama.
 |
 |
 |
 |
 |
| Tomanowy i Smreczyński Wierch, Kamienista |
 |
Starorobociański ponad Gaborową Przełęczą |
 |
Masyw Bystrej nad Gaborową Doliną |
 |
Panorama 180o ze Starorobociańskiego Wierchu - po lewej w dole Kominiarski Wierch i Ornak, na prawo Ciemniak, Tomanowy i Smreczyński Wierch oraz Kamienista, ponad nimi w tle Tatry Wysokie z Krywaniem skrajnie po prawej, po prawej na pierwszym planie rozległy masyw Bystrej i bardziej szpiczasta Niżnia Bystra |
|