Grzbietem Czerwonych Wierchów Kolor szlaku Czas przejścia 1h 15min Poziom trudności Stromizny / Ekspozycja Ubezpieczenia brak Atrakcyjność widokowa Najwyższy punkt Krzesanica 2122 m n.p.m. Różnica wzniesień ok. 190 m Wspaniałe widokowo przejście grzbietem obejmującym wszystkie cztery wierzchołki Czerwonych Wierchów. Pod względem trudności trasa nie odbiega od szlaków prowadzących dolinami (nie licząc dróg dojścia). Trzeba jednak pamiętać, że porośnięty łąkami wysokogórskimi rozległy grzbiet popodcinany jest po bokach urwiskami, co w przypadku mgły lub zalegającej pokrywy śnieżnej stanowić może realne zagrożenie.

Zobacz komentarze do tej trasy		Poleć tę trasę znajomemu

Ciemniak  »»  Krzesanica  »»  Małołączniak  »»  Kopa Kondracka	1 h 15 min

Przejście granią rozpoczynamy na Ciemniaku (2096 m n.p.m.), który jest najbardziej na zachód wysuniętym wierzchołkiem Czerwonych Wierchów. W miejsce to można dostać się na dwa sposoby (oba z Doliny Kościeliskiej): szlakiem zielonym przez Dolinę Tomanową lub czerwonym przez Adamicę. Wejście na Ciemniak zajęło nam około 4-5 godzin i pokonaliśmy ponad 1000 m przewyższenia. Dalsza trasa, wiodąca szczytami, będzie miała charakter niemalże spacerowy, przy wspaniałych wysokogórskich widokach.

Twardy Grzbiet pod szczytem Ciemniaka		Widok z Ciemniaka w stronę Krzesanicy		Urwisko Krzesanicy w zbliżeniu

Z Ciemniaka, jak również z pozostałych szczytów wchodzących w skład Czerwonych Wierchów, roztacza się rozległa panorama zarówno na Tatry Wysokie, jak i Zachodnie. Z okolic Ciemniaka szczególnie efektownie prezentuje się północne urwisko pobliskiej Krzesanicy (2122 m n.p.m.), która wapienną ścianą opada do Doliny Mułowej.

Między Ciemniakiem a Krzesanicą		Ciemniak z Krzesanicy na tle Tatr Zachodnich		Kamienne kopce na Krzesanicy, w tle Tatry Wysokie

Z Ciemniaka schodzimy do Przełęczy Mułowej (2067 m n.p.m.), by po kilkunastu minutach podejść na Krzesanicę - najwyższy szczyt Czerwonych Wierchów. Charakterystycznym elementem krajobrazu tego wierzchołka są liczne kamienne kopce, pokrywające trawiaste zbocze po południowej stronie. Ścieżka między Ciemniakiem a Krzesanicą jest bardzo łatwa do przejścia. Nie można jednak zapominać, że znajdujemy się w pobliżu północnego urwiska masywu.

Małołączniak widziany z Krzesanicy		Na szlaku między Krzesanicą a Małołączniakiem		Widok z Małołączniaka na Krzesanicę i Ciemniak

Przejście z Krzesanicy na Małołączniak (2096 m n.p.m.) zajmuje około pół godziny. Odcinek łączący oba wierzchołki prowadzi przez szerokie siodło Przełęczy Litworowej (2037 m n.p.m.). Małołączniak jest centralnym wierzchołkiem masywu, a jego położenie zapewnia rozległy widok. W miejscu tym można zakończyć wycieczkę graniową schodząc w dół niebieskim szlakiem, prowadzącym w stronę Przysłopu Miętusiego.

Panorama 180o z Małołączniaka - po lewej Giewont, pośrodku Kopa Kondracka i grań biegnąca do Kasprowego Wierchu, po prawej Kopy Liptowskie, w tle Tatry Wysokie

Ostatnim i zarazem najniższym wierzchołkiem, przez który prowadzi szlak, jest Kopa Kondracka (2005 m n.p.m.), stanowiąca jednocześnie najbardziej na wschód wysunięty szczyt Czerwonych Wierchów. Z Małołączniaka schodzimy zdecydowanie w dół do najniższego punktu trasy - Małołąckiej Przełęczy (1924 m n.p.m.), by następnie równie zdecydowanie podejść szczyt.

Kopa Kondracka, w tle Tatry Wysokie		Widok z Małołączniaka na Giewont		Zejście z Małołączniaka na Kopę Kondracką

Jeżeli starczy nam sił, dalszą wycieczkę z Kopy Kondrackiej można kontynuować idąc dalej granią w stronę Kasprowego Wierchu przez Suche Czuby (ok. 2h). Na kilka sposobów można również zejść w stronę Kuźnic lub Doliny Małej Łąki.

Poleć tę trasę znajomemu